Welkom

Poespas is een amateurtoneelvereniging. Ieder jaar zetten wij een toneelstuk op de planken in Zaal Debije in Hegelsom.

 

In het verleden hebben we enkele grotere producties gemaakt, waaronder Mageja (2005) en Xtase (2002). Momenteel telt de vereniging 21 leden. Achter de schermen werken er jaarlijks nog enkele vrijwilligers mee om de voorstellingen tot een groot succes te maken. In 2015 en 2016 waren de voorstellingen maar liefst elke avond uitverkocht!

 

De laatste jaren is Poespas ook erg actief met ‘Poespas op straat’. Leden van de vereniging verschijnen als typetjes op straat, bij bedrijfsevenementen en bij culturele evenementen om het publiek te vermaken en soms op het verkeerde been te zetten.

 

Zwárt Zaod

In 2017 verruilen wij Zaal Debije voor, het sinds enkele jaren gesloten, Tuincentrum Jenniskens aan de Kogelstraat in Hegelsom. Speciaal voor ons 40jarig jubileum komt het tuincentrum nog één keer tot leven, maar of dit voor iedereen goed uitpakt?  Samen met regisseuse Lisette Leenders werken de spelers aan een indrukwekkende voorstelling vol met humor, liefde, fantasie en livemuziek. Meer informatie vind je hier.

 

Op onze site vind je meer informatie over onze activiteiten. Mocht je vragen hebben neem dan gerust contact met ons op.

 


Een speler vertelt...

In de aanloop naar de jubileumproductie vertelt iedere week een speler over zijn/haar ervaringen bij Poespas. Deze week is het woord is aan Roos Gielen: 

Roos Gielen

"Mijn tweede jaar bij Poespas. Nadat ik 10 jaar toneel had gespeeld bij Paljas in Horst en ik daar met mijn 18 jaar te oud voor was geworden, heb ik me ingeschreven bij Poespas. Enthousiast gemaakt door het zien van het grote stuk Magea in t Gasthoes.

 

De regie lag toen in handen van Marion Pingen. Zij wist met haar strenge aanpak het beste uit de spelers te halen, je tekst kennen is natuurlijk ook een belangrijke voorwaarde om tot spelen te kunnen komen. En daarnaast was er natuurlijk ook ruimte voor gezelligheid. Zeker ook na de repetitie waar de bitterballen op tafel komen als er iemand jarig is of een ander goed excuus heeft om te trakteren.

 

Welke rol ik dat jaar precies had weet ik niet meer. Maar wat ik me nog heel goed kan herinneren is dat timing heel erg belangrijk was. Het was een ‘deuren open, deuren dicht’ stuk. Waarbij je precies moest zorgen dat je elkaar niet zag maar de kans daarop wel groot moest lijken. Het was achter de schermen vaak hectisch omdat het ook daar aankomt op timing. Bij de generale ging het dan ook wel een beetje mis, geluk dat het de generale is, want daar mag het ook nog mis gaan.

 

Na een scene moest ik zorgen dat ik op tijd door een deur vertrokken was en Gonny moest de deur dicht maken. Onze timing klopte echter niet helemaal waardoor mijn enkel nog tussen de deur zat en Gonny heel enthousiast aan het proberen was om de deur dicht te duwen. Vervolgens heb ik de generale verder gespeeld met een dikke enkel op hakken, geen comfortabele combinatie. Ik wist niet dat Gonny zo snel was, of was ik nu te traag geweest? Gelukkig duurde het nog een kleine week voordat de voorstellingen waren en kon mijn enkel aardig herstellen. Weet wel dat ik de keren daarna dat we dit stuk speelden heel snel door de deur verdwenen ben.

 

We zijn ondertussen aardig wat jaren veder, veel rollen mogen spelen bij de vereniging en een hoop herinneringen rijker. Nu hard aan het werk voor de jubileumproductie in september, ben benieuwd wat voor herinneringen er nog bij gaan komen."

 

 


Benieuwd naar verhalen van andere spelers? Lees hier verder...